جمعه 8 مرداد 1389 - الجمعة 19 شعبان 1431 - Fri 30 July 2010
  • صفحه اصلي سايت
  • نسخه آر اس اس
  • ارتباط با ما
  • سايت عربي
 
 
 
 
 
معناى  لغوى ارتداددر «لسان العرب» آمده است:«ارتداد، به معناى رجوع و بازگشت است و «مرتد» از همين ريشه است،استردادِ چيزى، به معناى درخواستِ بازگرداندن  آن چيز است».([1])شبيه همين تعريف در كتاب «الصحاح» آمده است.([2])كتاب مفردات راغب نيز لغت ارتداد را در فرهنگ  قرآن بدين گونه  تعريف كرده است:«ارتداد و ردّه، به معناى بازگشت از راه پيموده شده است، با اين تفاوت كه واژه ى ردّه در خصوص كفر به كار مى رود و لغت ارتداد،
ارتداد چيست؟ مرتد كيست؟تاكنون  معناى لغوى و اصطلاحى ارتداد، اقسام مرتد و حكم هر كدام و  آياتى چند از قرآن كريم  در اين مورد بيان  شد. امّا آيا مى توان با توجه  همين اطلاعات،  فردى را كه تا ديروز مسلمان خوانده مى شد و امروز غير مسلمان ناميده مى شود، مرتد ناميد و در دم جان او را ستاند و خونش را حلال شمرد؟آنچه در اين بحث مهم است توجه به ماهيّت ارتداد است، و اين كه شرايط و خصوصيات يك فرد مرتد چيست؟ آيا هر فرد مسلمانى كه پس از بلوغ و
ارتداد و آزادى انديشهطرح  اشكال: 1. حكم ارتداد و نحوه ى برخورد عمل دستگاه ادراكى انسانيكى از  اشكالاتى كه در مسأله ى  ارتداد مطرح شده است، تنافى حكم مرتد با كيفيت و نحوه ى عمل دستگاه ادراكى انسان است. در توضيح اين اشكال مى توان گفت: دستگاه ادراكى انسان بى شباهت با دستگاه هاضمه او نيست. انسان به لحاظ بُعد نباتى خود، مواد غذايى را جمع آورى مى كند، طبخ و آماده مى نمايد، مى خورد و مى آشامد و در اختيار دستگاه هاضمه قرار مى دهد.در بُعد عقلانى
ارتداد و آزادى بيانطرح اشكال : حكم ارتداد منافى با آزادى بيانپس از  بحث پيرامون ماهيت ارتداد و شرايط مرتد و رابطه ى ارتداد با مسأله ى آزادى انديشه، اينك نوبت به آن رسيده است كه پيرامون رابطه ى ارتداد با آزادى بيان سخن  گفته شود. در اين حوزه، گاه اين سؤال  و اشكال مطرح مى شود كه :«چرا نبايد به محقّقى كه مدت ها در مسايل اساسى دين انديشه ورزيده است، اجازه سخن گفتن داد؟ خواه محقّق مورد نظر بر وفق عقيده ى دينداران به نتيجه رسيده باشد و