دسترسی سریع به مقاله
آنگاه که پیامبرصلی الله علیه و آله (قبل از وفاتش) خواست نامهای بنویسد و عمر با آن مخالفت کرد، چرا علی علیه السلام چیزی نگفت با اینکه او مرد شجاعی بود؟
آنگاه که پیامبرصلی الله علیه و آله (قبل از وفاتش) خواست نامهای بنویسد و عمر با آن مخالفت کرد، چرا علی علیه السلام چیزی نگفت با اینکه او مرد شجاعی بود؟
پاسخ
در اینجا با ابن عباس همصدا میشویم که گفت:
پیامبر خداصلی الله علیه و آله، روز پنجشنبه، که چیزی به وفاتش نمانده بود، فرمود: قلم و دواتی بیاورید تا برای شما چیزی بنویسم که هرگز گمراه نشوید «1» ولی از میان حاضران برخی با این کار مخالفت کردند و عمر بن خطاب گفت: بیماری بر پیامبر چیره شده است! و در نقل دیگر گفت:
پیامبر هذیان میگوید! و اصحاب به مشاجره با یکدیگر پرداختند. این سخنان بهگوش پیامبرصلی الله علیه و آله رسید و فرمود: برخیزید و از اینجا بروید.
شایسته نیست در محضر پیامبر به اختلاف و کشمکش بپردازید. آنگاه ابن عباس میگوید: بزرگترین فاجعه و مصیبت همان بود که میان پیامبرصلی الله علیه و آله و خواسته او که نوشتن نامه بود، مانع شدند تا آنجا کهصدای زنان پشت پرده بلند شد و مخالفان را نکوهش کردند. در این جا دو پرسش مطرح میشود:
1. چرا خلیفه دوم با دستور اکید پیامبرصلی الله علیه و آله مخالفت کرد؟ آیا این مخالفت عصیان علیه پیامبرصلی الله علیه و آله نیست؟ قرآن میفرماید:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَاتُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ. «2»
«ای افراد با ایمان بر خدا و پیامبر پیشی نگیرید ...»،
آیا جلوگیری از نوشتن، پیشی گرفتن بر خدا و پیامبر نبود؟
2. چرا پیامبر نامه را ننوشت؟ علت آن روشن است؛ زیرا وقتی سخن پیامبرصلی الله علیه و آله زیر سؤال رفت و آن معلول بیماری و نعوذ باللَّه هذیان گویی پیامبرصلی الله علیه و آله معرفی شد، اگر مینوشت نامهاش نیز به همین تهمت مردود شمرده میشد و آنچه نباید بشود، میشد. در نتیجه تمام مکتب زیر سؤال میرفت.
از این بیان روشن میشود که چرا علی علیه السلام جانب پیامبرصلی الله علیه و آله را نگرفت؛ معلوم است که وقتی پیامبرصلی الله علیه و آله، از نگارش نامه منصرف میشود، علی علیه السلام جز اطاعت پیامبرصلی الله علیه و آله کاری نمیتواند بکند.
از قضا سرکنگبین صفرا فزود.
طرح کننده این پرسش خواسته است نقطه ضعفی برای شیعه دست و پا کند، ولی میبینیم که این حدیث، که بخاری آن را در 6 جایصحیح خود نقل کرده، مایه بی پایگی مکتب اموی و ضربه محکمی بر عدالت جمعی ازصحابه است. پیامبر خداصلی الله علیه و آله هر چند نامه را ننوشت، ولی خوشبختانه آن را به نحو دیگری جبران کرد؛ آنگاه که به مسجد رفت و حدیث ثقلین را مطرح کرد، فرمود:
«إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ؛ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی، مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا أَبَداً». «3»
1- .« ... ائْتُونِی بِکِتَابٍ أَکْتُبْ لَکُمْ کِتَاباً لَا تَضِلُّوا بَعْدَهُ. قَالَ عُمَرُ: إِنَّ النَّبِیَّ غَلَبَهُ الْوَجَعُ وَ عِنْدَنَا کِتَابُاللَّهِ، حَسْبُنَا، فَاخْتَلَفُوا وَ کَثُرَ اللَّغَطُ، فَقَالَ صلی الله علیه و آله قُومُوا عَنِّی وَ لَا یَنْبَغِی عِنْدِیَ التَّنَازُعُ». صحیح بخاری، شمارههای 114، 3053، 3186، 4432، 5669، 7366
2- حجرات: 1
3- مرحوم میرحامد حسین مؤلف« عبقات الأنوار»، بخشی از کتاب خود را به بیان اسانید و تبیین متن این حدیث اختصاصداده وهمگی در 6 جلد، چاپ شده است. به عنوان نمونه: سنن ترمذی، ج 2، ص 207؛ مسند احمد، ج 3، ص 17 و 26 و 59 و ح 4، ص 366 و 371؛ مستدرک حاکم، ج 3، صص 109- 101 و کتاب السنة ابن أبی عاصم: 629، حدیث 1553
4. پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 46
2- حجرات: 1
3- مرحوم میرحامد حسین مؤلف« عبقات الأنوار»، بخشی از کتاب خود را به بیان اسانید و تبیین متن این حدیث اختصاصداده وهمگی در 6 جلد، چاپ شده است. به عنوان نمونه: سنن ترمذی، ج 2، ص 207؛ مسند احمد، ج 3، ص 17 و 26 و 59 و ح 4، ص 366 و 371؛ مستدرک حاکم، ج 3، صص 109- 101 و کتاب السنة ابن أبی عاصم: 629، حدیث 1553
4. پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 46