بارها گفته‌ایم‌که این نسبت‌ها به شیعه، اتهامی بیش نیست؛ اتهاماتی که طراحان پرسش‌ها، بدون ذکر مدرک، مرتب تکرار می‌کنند. شگفت اینجاست خودصحاح بر ارتداد اکثریتصحابه گواهی می‌دهند و در این مورد به کتاب جامع الأصول، جلد دهم، قسمت حوض کوثر مراجعه شود.

در آن کتاب 10 روایت ازصحاح و سنن نقل می‌کند که پیامبر گروهی از یاران خود را کنار حوض کوثر می‌بیند و می‌خواهد به آن‌ها اجازه ورود دهد، ولی همه آن‌ها رانده می‌شوند و خطاب می‌رسد: تو نمی‌دانی که آن‌ها پس از درگذشت تو چه کردند! آن‌ها به قهقرا برگشته و مرتد شده‌اند. گفتنی است، قسمتی از آن احادیث را در مقدمه کتاب آوردیم.

آیا این درست است که آنچه در کتاب‌های خودشان هست به ما نسبت دهند؟ از این گذشته، بارها گفته‌ایم که تعداد عمده‌ای ازصحابه

پیشگامان تشیع بودند و اسامی آن‌ها در کتاب‌ها آمده است و اگر مسأله ارتداد برخی ازصحابه در برخی از کتاب‌های رجالی یا حدیثی شیعه، مطرح شده، اخبار آحادی است که ارزش علمی ندارد و درصورتصحت، مقصود نادیده گرفتن وصایت و امامت علی علیه السلام است.

از این گذشته، به اتفاق دانشمندان حدیث در روایات متواتر، اسلام و ایمان و تقوا شرط نیست، بلکه همین که جمعی خبر دهند که اتفاق آنان بر کذب محال عادی باشد، خبر آنان پذیرفته می‌شود. حدیث غدیر را 120 نفر ازصحابه نقل کرده‌اند، اکنون آیا می‌شود این حدیث را نادیده گرفت، درصورتی که همه راویان از نظر اهل سنت عادل‌اند؟ «¹»