پیش‌تر در باره تحریف قرآن مطالبی آوردیم و گفتیم که شیعه هرگز قائل به تحریف کتاب خدا نبوده و نیست و عقاید را نباید از کتاب‌های روایی و حدیثی گرفت و گرنهصحیحین و کتاب‌های سنن، دارای روایاتی است که حاکی از تحریف قرآن است. عقیده را باید از کتب مخصوص به بیان عقاید گرفت که در آنجا روایات تحقیق و بررسی شده و نظر نهایی استخراج گردیده است و در مذهب شیعه، در مورد عقاید، روایات متواتر پذیرفته می‌شود نه اخبار آحاد و نه روایاتی که با قرآن در تضاد است وروایات تحریف از انسان‌های نادرست و فاسد نقل شده که ما در گذشته اسامی آن‌ها را آوردیم و یکی از آن‌ها احمد سیّاری است که از نظر شیعه و سنی به فساد عقیده معروف‌اند. شیعه همان‌طور که نسبت به اهانت به اهل بیت علیه السلام حساسیت نشان می‌دهد، در مورد کسانی که به قرآن طعنه

زنند، حساس است و نشانه آن کتاب‌های تحقیقی است که در مورد عدم تحریف قرآن نوشته شده مانند: «آلاء الرحمن» نوشته مرحوم بلاغی و «البیان فی تفسیر القرآن» نوشته آیة اللَّه خویی، «صیانة القرآن من التحریف» نوشته مرحوم معرفت و «التحقیق فی نفی التحریف» نوشته آقای سید علی میلانی و بسیاری کتب دیگر.

شما یا از این کتاب‌ها خبر ندارید و یا اگر دارید، توان دیدن آن‌ها را ندارید و حاضر به پذیرفتن حقایق نیستید! «¹»