اگر یاران پیامبرصلی الله علیه و آله منحصر به این دو نفر و همفکران آنان بودند، سؤال شما جای طرح داشت، ولی پیامبر خداصلی الله علیه و آله قریب یکصد هزارصحابی داشت که پانزده هزار آن‌ها با نام و نشان در کتاب‌ها ثبت شده‌اند، و در گذشته گفتیم یاران پیامبرصلی الله علیه و آله از نظر عقیده و رفتار یکدست نبودند و چنین نبود که همگان محکوم این اقلیتی باشند که نظر شما را به خود جلب کرده است. این اقلیت خلافت را قبضه کردند و برخی هم از آنان پیروی نمودند ولی برخی دیگر مخالفت کردند و اکثریتی نیز خاموش ماندند و اظهار نظر را به مصلحت ندانستند.

اصولًا تکیه بر خلفا و نادیده گرفتن دیگر یاران پیامبرصلی الله علیه و آله نوعی اهانت به دیگران است. حال فرض کنید چند نفر انگشت شمار از یاران پیامبر نمره خوبی نگرفته باشند؛ این دلیل بر دیگران نیست. از این گذشته خواص یاران پیامبر منحصر به خلفا نبود. چرا شما از ابو ایویب انصاری فاتح روم، عمار یاسر، ابوذر غفاری، ابن تیهان، سلمان، عبداللَّه‌بن مسعود، عثمان بن مظعون و ده‌ها انسان وارسته دیگر که در غزوات بدر، احد،

خندق، خیبر و حنین جان باختند و با خون خود درخت اسلام را سیراب کردند، یاد نمی‌کنید؟!

پیامبر گرامیصلی الله علیه و آله انقلاب عظیمی در جهان به وجود آورد و مسیر تاریخ را دگرگون ساخت و عظمت انقلاب او در گرو نیک و بد بودن چند فرد معدود نیست که اگر تاریخ درباره آنان قضاوت کند، اهانت به پیامبر باشد.

فرض کنید معلمی در کلاسی زحمت بکشد، ولی در میان شاگردان، چند نفر معدود موفق به کسب امتیاز نشوند، آیا این اهانت به آن معلم بزرگوار است؟

اگر بد بودن برخی از یاران، نشانه عدم موفقیت پیامبر است، پس مسأله جنگ با مرتدان عرب را چگونه توجیه می‌کنید؟! بالأخره همه آن‌ها مسلمان بودند ولی بعداً به عقیده شما از اسلام برگشتند. پس به عقیده شما پیامبر در تربیت خود موفق نبوده است؟! «¹»