دسترسی سریع به مقاله
شبهه 6
مطهری در کتاب خود بعضی از تحریف‌ها در واقعه کربلا را نقل میکند که واقعه کربلا را زشت کرده اند.
مطهری در کتاب خود بعضی از تحریف‌ها در واقعه کربلا را نقل میکند که واقعه کربلا را زشت کردهاند. (حماسه حسينی، مطهری، ص 13-14) [ر.ک: همان، ص14]
پاسخ:
احیای عزاداری امام حسین (ع)
شهید مطهری اصل عزاداری امام حسین (ع) را امری لازم برای احیای دین می‌داند. وی می نویسد:
[اهل بیت] گفتند: نگذاريد اين حادثه فراموش بشود. حيات و زندگى شما بستگى به اين حادثه دارد، انسانيت و شرف شما بستگى به اين حادثه دارد، اسلام را با اين وسيله مىتوانيد خوب زنده نگه داريد. پس ترغيب كردند به اين كه مجلس عزاى حسينى را زنده نگه داريد. راست است. عزادارى حسين بن على واقعاً فلسفه دارد، واقعاً فلسفه صحيح دارد، فلسفه بسيار بسيار عالى هم دارد. هرچه ما در اين راه كوشش كنيم؛ به شرط اینکه هدف اين كار را تشخيص بدهيم بجاست.[19]
انتقاد شهید مطهری نه به اصل عزاداری امام حسین (ع)؛ بلکه متوجه برخی افراد روضه خوان است که آگاهی از وقایع نداشته و برای گریه انداختن مردم، از جانب خود پیرایه‌هایی را به واقعۀ عاشورا اضافه می‌کنند که لایق شأن و شخصیت اهلبیت (ع ه) و امام حسین (ع) نیست.
البته یادآوری واقعۀ دلخراش عاشورا، موجب حزن و گریه هر مؤمنی می‌شود که محبت پیامبر (ص) و اهلبیت (ع ه) را در دل دارد و اهلبیت نیز در روایات معتبر فراوان دستور داده‌اند که با برپایی مجالس عزا و زنده نگه داشتن یاد آن، مؤمنان محزون شوند و گریه کنند؛ زیرا یاد این واقعه باعث ایجاد انگیزه در ایشان جهت اقتدا به امام حسین (ع) و یاران او برای فداکاری در راه اسلام و جانبازی در راه خدا می‌شود. اما گاهی افراد ناآگاه در مجالس عزاداری، از جملاتی برای توصیف مظلومیت اهلبیت (ع ه) استفاده می‌کنند که شایسته مقام آنان نیست و حاکی از ذلت یاران حضرت امام حسین (ع) در برخورد با سپاهیان یزید است که این پیرایه‌ها قطعاً درست نیست. امام حسین (ع) و یاران ایشان افرادی بودند که در کمال عزت جنگیدند و هیچ گاه سخنی که نشانه ذلت ایشان بود، بر زبان جاری نکردند، به طوری که امام حسین (ع) در روز عاشورا فریاد زد:
آگاه باشيد كه اين مرد زنازاده فرزند زنازاده (عبيدالله بن زياد) مرا بين دو چيز مخير كرده است: يا شمشير و شهادت و يا تن به ذلت دادن، ولى بدانيد كه ذلت از ما به دور است! خداوند و رسولش و مؤمنان و دامن‌های پاک و افراد با حمیّت و مردان با غیرت، هرگز بر ما نمی‌پسندند كه تسليم شويم و ذلت را بر شهادت ترجيح دهيم.[20] ای پیروان خاندان ابی سفیان! اگر دین ندارید و از قیامت هم نمی‌ترسید، لا اقل در دنیا آزادمرد باشید.[21]
در مورد چنین انسان آزاده‌ای که تا آخرین لحظات مخیر بود و می‌توانست با پذیرش بیعت با یزید، از کشته شدن خود و یارانش جلوگیری کند و تنها برای خاموش نشدن چراغ دین، تا آخرین نفس با یزیدیان جنگید، زیبنده نیست که بگوییم با جملاتی خود را در برابر دشمنان کوچک کرده است. پس اعتراض شهید مطهری به برخی افراد بی سواد است که جملاتی را از زبان امام حسین (ع) برای به گریه انداختن مردم نقل می‌کنند که بی اساس است و البته این به معنای انکار اصل عزاداری نیست.
حال راه شما که راه شهید مطهری نیست، قطعاً حاضر نیستید که به یاد مظلومیت امام حسین (ع) مجلس عزاداری بر پا گردد و یاد او زنده و از دشمنان اهلبیت تبرّی شود. شما با جمودی که دارید، همه این کارها را بدعت می‌دانید در حالی که این کار احیای ارزش‌های دین است.
آیا شما حاضرید یزید را که خون امام حسین (ع) را مباح کرد و والی منصوب او اقدام به شهادت آن حضرت و فرزندان و یاران او نمود، محکوم کنید و به او لعنت بفرستید؟
در حالی که بزرگان شما نظیر ابن تیمیه و دیگران در صدد دفاع از یزید بر آمدند؛ مثلاً ابن تیمیه می‌گوید:
سخن در لعن یزید؛ چون سخن در لعن امثال وی از خلفای ملوک و دیگران است، و یزید از دیگران بهتر است، یزید از مختار ثقفی امیر عراق که برای انتقام از قاتلان حسین به پا خاست، بهتر است همان که ادعا کرد جبرئیل به نزد او می‌آید...[22]
همچنین عثمان الخمیس که شما کتاب او را مورد تمجید قرار داده و بر آن مقدمه نوشته‌اید، در پاسخ به سؤالی دربارۀ لعن یزید، چنین گفته است: