دسترسی سریع به مقاله
شبهه 13
خمینی میگوید: هر يک از انبيا که آمدند، براي اجراي عدالت آمدند و مقصدشان هم اين بود که اجراي عدالت را در همه عالم انجام دهند، لکن موفق نشدند. حتي خاتم الانبیاء ص که براي اصلاح بشر آمده بود، باز در زمان خودشان موفق نشدند و آن کسي که به اين معنا موفق خواهد شد و عدالت را در تمام دنيا اجرا خواهد کرد حضرت صاحب (س) است. تمام عالم زمين را پر از عدل و داد خواهند کرد به همه مراتب عدالت.
خمینی میگوید: هر يک از انبيا که آمدند، براي اجراي عدالت آمدند و مقصدشان هم اين بود که اجراي عدالت را در همه عالم انجام دهند، لکن موفق نشدند. حتي خاتم الانبیاء ص که براي اصلاح بشر آمده بود، باز در زمان خودشان موفق نشدند و آن کسي که به اين معنا موفق خواهد شد و عدالت را در تمام دنيا اجرا خواهد کرد حضرت صاحب (س) است. تمام عالم زمين را پر از عدل و داد خواهند کرد به همه مراتب عدالت. (ر.ک: صحيفه نور، ج 12 صفحه 208)
در اینجا سؤال این است که: علت عدم موفقیت و پیروزی پیامبر (ص) در دعوتش چه بود!؟ آیا به علت عدم تکمیل شدن شریعت بود یا به علت عدم شایستگی او یا خوار کردن او توسط خداوند!؟ [ر.ک: همان، ص 31]
پاسخ:
عدم آمادگی مردم
جواب این است که هر سه فرض شما (کامل نشدن شریعت، عدم شایستگی و خوار کردن پیامبر توسط خداوند) غلط است.
عدم امکان حاکمیت دین اسلام بر همه جهان در زمان پیامبر، نه به جهت عدم تکمیل شریعت بوده و نه به جهت خوار کردن و عدم شایستگی پیامبر اسلام؛ بلکه به جهت عدم آمادگی در مردم جهان در آن دوره و دورههای بعدی تا به امروز بوده است. پس این نقص از جانب بیشتر مردم است که همواره در طول تاریخ به گواهی قرآن، از پیروی پیامبران سر باز زده و در مقابل جبهۀ حق صف آرایی نمودند؛ نه از جانب پیامبران الهی که معصوم بودند و مأموریت الهی خود را به بهترین وجه انجام دادند.
خاتمیت پیامبر اسلام از ضروریات اعتقادی همه شیعیان جهان است و منکر آن را کافر میدانند. امام خمینی نیز در همان سخنرانی، حضرت محمد مصطفی (ص) را به عنوان خاتم پیامبران یاد میکند، وقتی کسی خاتمیت پیامبر را بپذیرد دیگر معنا ندارد، کامل نبودن شریعت به وی نسبت داده شود.
اما اینکه گفته است که چون پیامبر در زمان خود موفق به پیروزی بر همه مشرکان در شرق و غرب عالم در زمان خودشان نشدهاند؛ این نشانه خوار کردن وی از سوی خداوند است، سخنی گزاف و دور از منطق است!!
آیا پیامبران زیادی که در تاریخ کشته شدند و موفق به تشکیل حاکمیت نگردیدند، خوار شدهاند؟ قطعاً چنین نیست؛ چون عزت از آن خدا و مؤمنان است. چه در ظاهر پیروز شوند و چه پیروز نگردند. این عدم توفیق، به لحاظ عدم قابلیت در مردم آن زمان بوده است؛ نه به لحاظ عدم شایستگی پیامبر یا عدم خواست خدا. قرآن میفرماید:
وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقينَ لايَعْلَمُون؛[54] و حال آنكه عزت و ارجمندی مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است؛ ولى منافقان نمىدانند.
روشن است اگر خداوند میخواست، همه عالم به صورت قهری، مؤمن میشدند؛ ولی اراده خدا - چنان که در آیات متعدد وارد شده است- بر این است که این دنیا، محل امتحان باشد و مردم با اراده و خواست خود و بدون اجبار به راه حق و حاکمیت نهایی اسلام متمایل بشوند؛ و این امکان ندارد مگر اینکه مردم در طول قرنها همه راه های باطل را بیازمایند و دروغ بودن و بن بست بودن همه آن راهها - غیر از اسلام - برای آنان روشن شود و این تجربهها، در یاد و خاطره آنها از نسلی به نسلهای بعدی منتقل شود تا در نهایت همه آماده پذیرش دین اسلام گردند و چاره را در اطاعت از فرمانهای الهی بدانند. در این زمان است که مهدی - که پیامبر گرامی، استقرار عدالت و قسط در سرتاسر عالم به دست او را وعده فرموده - ظهور میکند و وعده الهی مبنی بر پیروزی دین حق بر همه ادیان، در همه ابعاد آن محقق میشود.
اکنون سؤال این است که: کجای این فکر تنقیص پیامبر است؟ در حالی که امام مهدی (عج) یکی از جانشینان و سربازان پیامبر اکرم (ص) محسوب میشود و هر افتخاری که او به وجود آورد، در حقیقت منسوب به پیامبر اکرم است. به تعبیر شاعر: این همه آوازهها از شه بود....[55]