دسترسی سریع به مقاله
شبهه 99
اگر شیعه می‌گوید: چون وضعیت پدرانش برای حاکمان وقت معلوم بود و آنها شورش علیه حاکمان را صلاح نمیدیدند و معتقد به قیام شمشیر نبودند؛ لذا ترسی که در مورد ایشان از سوی حکومت‌های زمان نبود (طوسی، الغيبة، ص 330) نخست این سؤال پیش می‌آید نظرشان در مورد خروج حسن چیست؟ جواب قانع کنندهای برای آن میخواهیم.
اگر شیعه می‌گوید: چون وضعیت پدرانش برای حاکمان وقت معلوم بود و آنها شورش علیه حاکمان را صلاح نمیدیدند و معتقد به قیام شمشیر نبودند؛ لذا ترسی که در مورد ایشان از سوی حکومت‌های زمان نبود (طوسی، الغيبة، ص 330) نخست این سؤال پیش می‌آید نظرشان در مورد خروج حسن چیست؟ جواب قانع کنندهای برای آن میخواهیم. [ر.ک: همان، ص 108]
پاسخ
ریشه کنی اسلام توسط یزید
کلمۀ «خروج حسن» در ترجمه درست نیست؛ بلکه صحیح آن «خروج امام حسین» است، زیرا امام حسین (ع) قیام نمودند و شهید شدند. در متن عربی کتاب عثمان الخمیس نیز «خروج الحسین» آمده است. باید دانست قیام امام حسین (ع) و شهادت وی و یارانشان در کربلا، خود دلیل روشن بر این مطلب است که اگر از اهلبیت (ع ه) کسی قیام کند حکومت‌های وقت قطعاً او را رها نمی‌کنند و با تمام نیرو در برابر او می‌ایستند؛، چنان که در واقعه کربلا این امر اتفاق افتاد.
اما اینکه چرا امام حسین (ع) قیام کرد و دیگر امامان قیام نکردند، پاسخش این است که قیام امام حسین (ع) در شرایطی بود که اصل اسلام به جهت فرمانروایی یزید - علیه اللعنه - با خطر نابودی روبه رو شده بود و لذا قیام ایشان برای تضمین بقای اصل اسلام بود. روشن است که در زمان ائمه دیگر، هیچ‌گاه حاکمی چون یزید علناً به مقدسات اسلام توهین نکرد و لذا دلیلی بر قیام دیگر امامان وجود نداشت.
البته در دوره های دیگر نیز حاکمان جائر و ظالم بودند؛ ولی جور و ظلم آنها به صورتی نبود که اصل اسلام را به خطر اندازد؛ یعنی اسلام باقی بود ولی به آن عمل نمی‌شد. در چنین شرایطی ائمه اطهار قیام را وقتی جایز می‌دانستند که همراه با شرایط لازم باشد و به نتیجه مطلوب برسد. [1]
[1]امام مهدي حقيقتي تابناک، مرتضی ترابي، ص 269.