معظم له ظهر دوشنبه در پنجمین جلسه از سلسله مباحث تفسیر قرآن کریم که با حضور طلاب ایرانی و غیرایرانی در مدرسه حجتیه قم برگزار شد، در ادامه تفسیر بسم‌الله گفت: رحمن و رحیم دو صفت خداوند منان و در این بین رحمن از گستردگی بیشتری نسبت به رحیم برخوردار است.

وی خاطرنشان کرد: رحمن معنای وصفی ندارد، از اسمای مختص خداوند در دنیا و آخرت و فراگیری آن نسبت به مؤمن و کافر است، اما رحیم اسم خاص خدا نبوده و خداوند تنها نسبت به مؤمن رحیم است.

معظم له افزود: اگر الرحمن و الرحیم هر دو صفت باشند، حتماً رحیم مقدم بر رحمن است، اما الرحمن معنی صفتی خود را از دست داده و لقب خدا شده است. از این‌رو در قانون عرب اول اسم آورده می‌شود، پس از آن لقب قرار می‌گیرد و در ادامه صفت آورده می‌شود.

ايشان در ادامه به تفسیر نخستین آیه از سوره حشر یعنی «سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ» پرداخت و با بیان این‌که آنچه در آسمان و زمین است، خداوند را تسبیح می‌کنند، گفت: تمام ذرات کهکشان‌ها که قابل شمارش نیست، خداوند را از هرآنچه صفات ناپسند است، تنزیه می‌کنند.

ايشان با اشاره به اختلاف مفسران در تفسیر نوع تسبیح ابراز داشت: برخی از مفسران معتقدند تسبیح موجودات تکوینی است و بر این باورند که هر موجودی با زبان بی‌زبانی دلالت بر تنزیه آفریدگار می‌کند.

وی با بیان این‌که در سوره مبارک اسراء آمده است که تمام موجودات از روی شعور و ادراک خداوند را تنزیه می‌کنند و این نشان می‌دهد که تسبیح موجودات تکوینی نیست، تصریح کرد: اگر تسبیح موجودات تکوینی بود، همه موجودات می‌فهمیدند که خداوند قادر و حکیم است، در حالی که قرآن می‌فرماید شما درک نمی‌کنید و این نشان می‌دهد که تسبیح موجودات آگاهانه است.

معظم له اذعان داشت: از منظر معارف فلسفی، هر موجودی نسبت به درجه وجودی خود از دانش و آگاهی برخوردار است و نسبت به فهم خود، خداوند را تسبیح می‌کند.

ايشان با بیان این‌که جهان آفرینش دارای گوش، چشم، علم و ادراک است با طرح این سؤال که کدام مکتب می‌تواند امنیت کشورها را تضمین کند، گفت: قرآن بر خلاف مارکسیست‌ها که تنها برای جانداران شعور قائلند، از روی برهان می‌گوید عالم، عالم عقل و شعور است و این مکتب تنها مکتبی است که امنیت کشورها را ایجاد می‌کند.

معظم له در پایان خطاب به مبلغان به حالات خداوند در پایان آیات قرآن کریم اشاره کرد و گفت: زمانی که می‌خواهید بهشت را برای مردم تشریح کنید، چهر‌ه‌تان باز و خندان باشد، اما آنجایی که می‌خواهید درباره جهنم، عقاب الهی و برزخ سخن بگویید، چهره‌تان گرفته و صدایتان خشن باشد.