آیت الله سبحانی با بيان اينكه سه راه براي شناختن پيامبران وجود دارد، اظهار داشت: يكي از راه‌هاي شناخت انبياء معجزاتي است كه رابطه آنان را با عالم غيب اثبات كند مانند معجزاتي كه حضرت عيسي (ع) و حضرت موسي (ع) در زمان خود به مردم نشان دادند.
وي گفت: راه دوم براي شناخت پيامبران كه چندان مورد توجه قرار نگرفته است توجه به قرائن و شواهدي است كه بر راستگويي انبياء الهي دلالت كند.
ایشان در تشريح اين روش به بيان داستاني در مورد نامه پيامبر اسلام (ص) به قيصر روم پرداخت و ابراز داشت: زماني كه نامه حضرت محمد(ص) به پادشاه روم رسيد، ابوسفيان در نزد او بود و قيصر سؤالاتي راجع به پيامبر از او پرسيد كه برخي از آنها در رابطه با نسبت حضرت محمد با پادشاهان و جوان بودن يارانش بود.
معظم له افزود: پادشاه روم در ادامه در رابطه با تعداد پيروزي‌ها و شكست‌هاي پيامبر اسلام از ابوسفيان سؤالاتي كرد و با توجه به پاسخ‌هاي وي پي به صداقت رسول اكرم(ص) در بيان رسالت خويش برد و جواب نامه ايشان را نوشت.
ایشان با اشاره به وجود افراد پاك در اطراف انبياء الهي خاطرنشان كرد: اين امر نشان‌دهنده راستگويي و صدق پيامبران است كه نمونه‌هاي اين مطلب نيز ياراني چون سلمان و ابوذر براي پيامبر گرامي اسلام هستند.
معظم له در ادامه به بيان راه سوم شناخت پيامبران اشاره كرد و اظهار داشت: هر يك از انبياء الهي ظهور پيامبر بعد از خود را به امت خود بشارت مي‌دهد مانند حضرت عيسي (ع) كه نبوت حضرت محمد(ص) را به ياران خويش و مردم زمان نويد داده بود.
وي با بيان اينكه انجيل برنابا كه در قرن دوم ميلادي تهيه شده است داراي نسخه‌هاي اصل در ايتاليا و اسپانياست، افزود: آيت‌الله طالقاني مقدمه‌اي در اين رابطه نگاشته و ترجمه فارسي اين نسخه نيز توسط شخصي به نام حيدرقلي انجام شده است.
معظم له با قرائت قسمت‌هايي از فصل 36 اين انجيل ابراز داشت: مضمون اين بخش‌ها اين است كه حضرت عيسي به پيروان خود مي‌گويد «تمام پيامبران الهي به ميان مردم آمده‌اند اما يكي از آنها هنوز ظهور نكرده است و من براي هموارسازي مسير ظهور او به ميان شما آمده‌ام».
ایشان تاكيد كرد: در فصل 163 انجيل برنابا نام «محمد» به صراحت آمده است و حضرت عيسي (ع) بشارت ظهور او را داده است.
معظم له در ادامه به تفسير آياتي از سوره «صف» پرداخت و گفت: زماني كه بت‌پرستان و مشركين به سوي خدا دعوت مي‌شوند همواره به خدا و انبياء الهي نسبت دروغگويي مي‌دهند اما كار آنها مانند كسي است كه بخواهد با دميدن نفس خود نور خود را خاموش كند.
وي به نور به عنوان مسئله‌اي كه داراي دو جنبه ظاهري و باطني است اشاره كرد و اظهار داشت: دو قسم نور در جهان وجود دارد كه نخستين مورد آن نور حسي و ظاهري است مانند نور آفتاب و ساير نورهايي كه مردم قادر به ديدن آن هستند.
معظم له تصريح كرد: دومين نوري كه بشر مي‌تواند آن را درك كند نور معنوي است كه در بيان اسلام، قرآن و پيامبر داراي چنين نور معنوي هستند.
ایشان با بيان تاكيد قرآن بر نور بودن پيامبر اسلام(ص) افزود: مشركان و بت پرستان قصد مبارزه با اين نور معنوي و حقيقي را داشتند.
معظم له به شباهت‌هاي نور ظاهري و حسي با نور معنوي پرداخت و ابراز داشت: انسان در سايه نور ظاهري راه خود را يافته و مسير صحيح را مي‌پيمايد و در سايه نور معنوي قرآن و پيامبر نيز راه سعادت را از شقاوت تشخيص مي‌دهد.
وي به تاثير نور جلوگيري از حمله درندگان و سارقان اشاره كرد و گفت: اين تاثير نور ظاهري همانند اثري است كه نور قرآن و پيامبر و ياد خدا در جامعه ايجاد دارند زيرا هر كشوري كه اين انوار معنوي در آن وجود داشته باشد از گزند دزدان عقايد كه قصد فاسد كردن عقايد جوانان را دارند در امان مي‌ماند اما شهري كه فاقد عالمان باشد دزدان عقيده فراواني خواهد داشت.
ایشان افزود: اسلام ديني عالم‌گيري است و بر همه اديان ديگر پيروز مي‌شود و اين پيروزي شامل دو بخش است، نخست پيروزي از نظر برهان و ديگري پيروزي از نظر نظامي و در حال حاضر اسلام از نظر دليل و برهان بر ساير اديان پيروز شده است.
معظم له يكي از مصاديق آيات سوره «صف» را ظهور امام زمان (عج) برشمرد و تصريح كرد: در زماني كه جهان آمادگي ظهور را يافته باشد حضرت مهدي ظهور كرده و نه با شمشير بلكه با استفاده از نيروي منطق به پيروزي مي‌رسد.
ایشان به سالروز وفات حضرت خديجه اشاره كرد و گفت: اين بانوي بزرگوار همرديف زناني چون آسيه و مريم قرار مي‌گيرد زيرا هرچه از مال دنيا در اختيار او بود در راه دين همسرش خرج كرد و با آن همه عظمت، سه سال در شعب ابي طالب به مقاومت پرداخت و ثروت و شخصيت و هچنين مقام خود را فداي دين اسلام كرد.